Sinds 1 januari 2008 bevat de fiscale regeling voor het privégebruik van de auto van de zaak een bijtellingspercentage dat afhankelijk is van de CO2-uitstoot van de auto.

Voor 2011 gelden de volgende percentages:
- 0% voor auto’s met een CO2-uitstoot van 0 gram per kilometer (“nulemissie-auto’s”);
- 14% voor auto’s met een CO2-uitstoot van:
      o niet meer dan 95 gram per kilometer voor een auto die op diesel rijdt;
      o niet meet dan 110 gram per kilometer voor een auto die niet op diesel rijdt;
- 20% voor auto’s met een CO2-uitstoot van:
      o meer dan 95 gram en niet meer dan 116 gram per kilometer voor een auto die op diesel rijdt;
      o meer dan 110 gram en niet meer dan 140 gram per kilometer voor een auto die niet op diesel rijdt;
- 25% voor auto’s met een CO2-uitstoot van:
      o meer dan 116 gram per kilometer voor een auto die op diesel rijdt;
      o meer dan 140 gram per kilometer voor een auto die niet op diesel rijdt.

Er zijn mensen van mening dat het hanteren van verschillende bijtellingspercentages een vorm van (verboden) discriminatie is. De Rechtbank Den Haag stelde in het geval van een werknemer die deze mening had dat er geen sprake is van discriminatie. De Rechtbank stelde voorop dat de wetgever op fiscaal terrein een ruime beoordelingsvrijheid heeft om gevallen als gelijk te beschouwen en om gevallen verschillend te behandelen als daarvoor een objectieve en redelijke rechtvaardiging bestaat. Een rechtvaardiging zou kunnen zijn: het belang hechten aan de doelstellingen om het milieu te beschermen. Ook was de rechtbank van oordeel dat (zelfs in geval sprake zou zijn van gelijke gevallen) de wetgever zijn ruime beoordelingsvrijheid niet had overschreden door voor minder milieubelastende auto’s een lagere bijtelling (14%) te hanteren dan voor minder milieuvriendelijke auto’s (25%).

Kort samengevat blijven de verschillende percentages als gevolg van het verschil in CO2-uitstoot van kracht.